Czynniki poprawiające relacje małżeńskie i rodzinne w chorobie

Podobnie jak każde nowe, a tym bardziej trudne doświadczenie życiowe, zachorowanie na nowotwór ingeruje w relacje emocjonalne i społeczne chorego i jego otoczenia. Trudno a´priori założyć jaki będzie rodzaj, zakres, siła, czy trwałość tej ingerencji, tym nie mniej warto spodziewać się zmiany, bez domyślania się jej rodzaju i  jakości.

Zatem, jeśli chcemy chronić swój związek, warto:

Po pierwsze - rozmawiać o chorobie, leczeniu,  rehabilitacji na wszystkich etapach chorowania. Dla wszystkich osób zaangażowanych w leczenie i zdrowienie osoby chorej na nowotwór istotne jest rozmawianie o chorobie, własnych myślach na ten temat, emocjach, planach, aby z własnych przeżyć nie uczynić tematu tabu, który dzieli zamiast łączyć i zamyka w kręgu własnych uczuć i myśli osoby pragnące bliskości, a oddalające się od siebie.

Po drugie – ujawniać wobec partnera  przeżywane uczucia i mówić o swoich przeżyciach. Zamykanie się, w kręgu przeżywanych emocji, często w imię nie pogłębiania stresu bliskiej osoby, w niezamierzony, a szybko w niekontrolowany sposób prowadzi do izolacji i osamotnienia. Pojawia się wtedy lub pogłębia poczucie bycia niezrozumianym, smutek i rozżalenie.

Po trzecie - włączać męża/partnera  do opieki i pomocy (zmniejsza poczucie bezradności mężczyzny i wzmacnia więź). O ile kulturowo kobiety w większości przypadków szybko i łatwo włączają się w naturalny proces opieki i pielęgnacji w chorobie, rola mężczyzn jest słabiej określona, a ich spontaniczna zdolność  do pełnienia roli opiekuna w chorobie nie taka oczywista. Ważne jest oswajanie partnera z sytuacją  zachęcanie do aktywnego angażowania się w udzielanie pomocy.

Po czwarte - unikać „brania” na siebie wszystkich trudności w celu chronienia partnera przed nimi, co częściej dotyczy kobiet i nie sprzyja lepszemu poradzeniu sobie z obciążeniami wynikającymi z chorowania bliskiej osoby przez żadną ze stron.

Po piąte - wskazywać w czym współmałżonek może być pomocny i korzystać z jego pomocy. Jak w wielu innych sytuacjach ludzie nie czytają w naszych myślach i mogą nie wiedzieć jakie są potrzeby i oczekiwania. Jasne komunikowanie swoich potrzeb ma szansę wiele ułatwić i pogłębić relację.

Po ostatnie -  unikać dramatyzowania i eksponowania swojej straty czy „krzywdy” wyrządzonej przez chorobę. I bez takich demonstracji choroba nowotworowa  bliskiej osoby jest dużym obciążeniem dla partnera. Warto nie pogłębiać tego stanu dla aktualnego komfortu obu stron i przyszłości związku.

0809 Data dodania 08.09,2022

Strategie radzenia sobie z chorobą

Trudne i obciążające psychicznie sytuacje każdy z nas przeżywa na swój własny sposób. Nie inaczej dzieje się w przypadku diagnozowania i leczenia choroby nowotworowej, czyli zmagania się i radzenia sobie z życiem z rakiem. Przy zachowaniu wszelkich  różnic oraz wysoce zindywidualizowanych, niepowtarzalnych  reakcjach można wskazać pewne powtarzające się zachowania, zabarwione dominującymi emocjami. Czytaj więcej
0809 Data dodania 08.09,2022

Podstawy konstruktywnego porozumiewania się na trudne tematy

Zwykle w codziennych relacjach interpersonalnych zależy nam na posiadaniu dobrych kontaktów z ludźmi, na obustronnym zrozumieniu, czy efektywnej i satysfakcjonującej wymianie informacji na różne tematy.  W skutecznym komunikowaniu się z otoczeniem bardzo pomocne jest posiadanie umiejętności interpersonalnych, wśród których wysoką pozycję zajmuje znajomość zasad dobrego porozumiewania się oraz umiejętność posługiwania się nimi. Czytaj więcej
0108 Data dodania 01.08,2022

Czynniki poprawiające relacje małżeńskie i rodzinne w chorobie

Podobnie jak każde nowe, a tym bardziej trudne doświadczenie życiowe, zachorowanie na nowotwór ingeruje w relacje emocjonalne i społeczne chorego i jego otoczenia. Trudno a´priori założyć jaki będzie rodzaj, zakres, siła, czy trwałość tej ingerencji, tym nie mniej warto spodziewać się zmiany, bez domyślania się jej rodzaju i  jakości. Czytaj więcej
0108 Data dodania 01.08,2022

Choroba nowotworowa w relacjach małżeńskich i partnerskich

W trakcie chorowania i leczenia nowotworu pacjenci poznają innych chorych, obserwują ich relacje z bliskimi, podczas długich dni hospitalizacji rozmawiają z sobą, opowiadają o osobach za którymi tęsknią, zwierzają się sobie, porównują postawy i zachowania swojego otoczenia. Te nie planowane kontakty często zachęcają, a nawet prowokują do zastanawiania się nad własnym życiem i możliwym wpływem choroby na siebie, małżeństwo, rodzinę. Czytaj więcej