Podstawy konstruktywnego porozumiewania się na trudne tematy

Zwykle w codziennych relacjach interpersonalnych zależy nam na posiadaniu dobrych kontaktów z ludźmi, na obustronnym zrozumieniu, czy efektywnej i satysfakcjonującej wymianie informacji na różne tematy.  W skutecznym komunikowaniu się z otoczeniem bardzo pomocne jest posiadanie umiejętności interpersonalnych, wśród których wysoką pozycję zajmuje znajomość zasad dobrego porozumiewania się oraz umiejętność posługiwania się nimi.

Skuteczne komunikowanie nabiera szczególnego znaczenia gdy przedmiotem wymiany informacji jest tzw. trudny temat. Trudność tematu, czy sytuacji może wynikać z jego złożoności,  komplikacji poznawczej (np. brakuje nam wiedzy) lub z przyczyn emocjonalnych, czyli okoliczności sprawiających, że temat jest dla nas bolesny, drażliwy, powoduje zażenowanie czy wzbudza lęk. Może być również tak, że określony temat jest zarówno trudny poznawczo, jak i obciążający emocjonalnie. Jednym z takich tematów jest rozmawianie na temat choroby, zwłaszcza choroby ciężkiej, przewlekłej, zagrożonej ograniczeniem sprawności, czy nawet zagrażającej życiu, lub jak choroby nowotworowe obciążonej negatywną konotacją.

Trudności w komunikacji dotyczą zarówno chorego, jak i jego otoczenia, w tym osób bliskich, zaangażowanych w proces chorowania, leczenia, zdrowienia. Dla usprawnienia i większej satysfakcji z  porozumiewania się, szczególnie w trudnych sytuacjach, warto kierować się kilkoma zasadami:

- Mów wprost. Otwarcie wyrażaj swoje przekonania. Kieruj swoje słowa, opinie bezpośrednio do adresata. Komunikacja bezpośrednia ułatwia unikanie aluzji, a przez to niedopowiedzeń i stanowi zachętę dla rozmówcy do przyjęcia takiej samej konwencji.

- Koncentruj się na rozmówcy. Jeśli chcemy poznać i zrozumieć partnera – musimy go wysłuchać. Słuchanie zabezpiecza przed wpadnięciem w pułapkę stereotypowego myślenia (wszyscy chorzy zachowują się …), (każdy lekarz jest ….). Daj rozmówcy czas, aby mógł przedstawić swój punkt widzenia, bez przerywania, zgadywania co powie, polemiki.

- Nie oceniaj. Lepiej niż oceną jest posługiwać  się informacją zwrotną. Oceny zwykle zniechęcają do kontynuowania rozmowy,  budzą  opór, sprzeciw i prowokują nastawienie obronne. Pozostają więc bezużyteczne, a mogą być szkodliwe w relacjach międzyludzkich.

- Nie uogólniaj, nie interpretuj. Pospiesznie stosowane interpretacje przerywają tok rozmowy i skłaniają do wyjaśnień, które mogą nie być potrzebne po wysłuchaniu całej wypowiedzi. Używanie uogólnień typu: zawsze, nigdy, każdy, nikt itp., odbierane są jako brak zrozumienia i budzą sprzeciw, a rozmówca nabiera przekonania, ze nie jest rozumiany.

- Nie dawaj dobrych rad. Większość ludzi ceni własne rozwiązania, pomysły i decyzje. Rady, udzielane w najlepszej wierze mogą zostać odebrane jako pouczanie, narzucanie własnych pomysłów i brak zrozumienia. Mogą też prowokować do uruchamiania gier społecznych (np. tak, ale….; moje lepsze…. itp.)

Stosowanie wymienionych i innych zasad w komunikowaniu się nie gwarantuje powodzenia i pełnego zrozumienia, ale wzmacnia naszą empatię, zachęcając do koncentracji uwagi na rozmówcy, co w każdych okolicznościach stanowi źródło komfortu.

2611 Data dodania 26.11,2024

Adaptacja do chorowania na raka

W procesie przystosowania, adaptacji do choroby, leczenia czy zdrowienia, dużą rolę pełnią mechanizmy obronne osobowości, które nie zmieniają sytuacji zewnętrznej, ale

Czytaj więcej
2611 Data dodania 26.11,2024

Aktywność zawodowa a choroba nowotworowa

Leczenie nowotworu złośliwego zwykle wymaga czasu, a jego przebieg liczony jest w tygodniach, a nawet w miesiącach.

Czytaj więcej
0110 Data dodania 01.10,2024

Refleksje na temat raka

Choroba nowotworowa dla większości osób jest jedną z największych trudności w życiu. Sam proces leczenia bywa długi i wyczerpujący.

Czytaj więcej
0709 Data dodania 07.09,2023

Wybaczanie sobie

Wybaczanie jest trudne choćbyśmy nawet chcieli się w nim ćwiczyć. Gdy opadnie większość emocji związanych z zachorowaniem, dla wielu osób aktualne pozostaje mierzenie się z przyczynami i skutkami zachorowania i leczenia. W początkowym okresie diagnozowania i terapii nowotworu poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o przyczynę, uwarunkowania choroby nowotworowej jest wyrazem dążenia do odzyskania poczucia sprawowania kontroli nad zdarzeniami, własnym zdrowiem i życiem. I choć racjonalna część nas wie, że życie człowieka nie podlega jego pełnej kontroli, a wiele zdarzeń ma miejsce niezależnie od naszej woli, to doświadczenie awersyjnego zdarzenia jakim jest poważna choroba narusza poczucie, że panujemy nad sytuacją, życiem, sekwencją zdarzeń. Czytaj więcej